skip to Main Content

13 daagse Pure Namibia lodge safari met een week verlenging inclusief huurauto en accommodatie

Beste Leony,

Hierbij een kort verslag van onze Namibië reis van 2-24 oktober.
De vliegreis van Amsterdam naar Johannesburg verliep prima. De service van de KLM vinden wij goed.

De transfer in Johannesburg van het vliegveld naar de Safari Club verliep niet zoals geplanned, maar dat is bij jullie reeds bekend.
Het shuttlebusje van de Safari Club is wel op het vliegveld geweest maar de chauffeur had ons niet op de lijst staan en wij hadden onze bagage erg laat.

Hij is dus zonder ons vertrokken en wij hebben een taxi moeten nemen. De reis begint dan wat onzeker.

De Safari Club is een goed adres om als stop-over te gebruiken. Rustig gelegen, goede kamers, prima ontbijt en vriendelijke mensen.
De vliegreis naar Windhoek evenals de transfer naar Casa Afrikana verliep goed en we werden in het hotel heel hartelijk ontvangen.
De volgende dag hadden we een uitleg over de safaritour.
De organisatie van de Jenman Safaritour was zeer goed verzorgd en punctueel.

Een extra compliment voor de chauffeuse, reisleidster en kokkin is op zijn plaats!
De kennis en ervaring van Chantel van der Linde, haar inzet en plezierige omgang leverde een groot aandeel in de succesvolle tocht, waar we met veel plezier op terugkijken.

Casa Vondel was een gezellig hotelletje. Leuke kamers en een prima ontbijt.
De huurauto werd keurig op tijd bezorgd en was zelfs groter dan we gehuurd hadden.

De Kaliombo Safari Camp Lodge is een aanrader! De lodges zijn rustig gelegen in een mooi natuurgebied bij een boerderij. Ze zien er schoon en gezellig uit en hebben een mooi uitzicht op een waterplas waar natuurlijk dieren komen. De mensen zijn hartelijk en behulpzaam en zetten zich helermaal in om het de gasten naar de zin te maken. We hebben er game drives gedaan en heerlijk gegeten.

De Wabi Game Lodge was volgeboekt, maar ook hier waren de mensen vriendelijk, het eten was goed, prima kamers en een mooi zwembad. We hebben een mooie game-drive kunnen maken. Er zijn daar veel dieren, waaronder neushoorns en nijlpaarden.

Het Terra Africa Quest House in Windhoek was een leuke afsluiting. Gezellige inrichting, prima kamers en aardige mensen.
Het enige nadeel vonden wij, dat het erg ver uit het centrum van de stad ligt, maar wij hadden gelukkig onze huurauto en het rijden in Windhoek is niet moeilijk.

Al met al zien we terug op een fijne vakantiereis.
Onze hartelijke dank voor het samenstellen van het programma. De relexte week, na het intensieve safariprogramma hebben we als zeer plezierig ervaren. Ook de samenwerking vonden we plezierig, waarvoor onze dank.

We hebben genoten van deze reis!!

Met vriendelijke groet,

Wim en Klaasje S.
Joure

Autorondreis inclusief safari door Zuid-Afrika

Beste Leony,

Nu we weer enige dagen in Nederland zijn en nog enorm aan het nagenieten zijn, even een reactie.
De reis was in alle opzichten geweldig. Leuke, comfortabele onderkomens in zeer uiteenlopende omgevingen.

Ook de restaurants waren van zeer hoge kwaliteit, gezellig en met een prima prijs/kwaliteits verhouding.
Wat ons sterk opviel was de vriendelijkheid en beleefdheid van de mensen, een verademing vergeleken met de Randstad in Nederland!

Veel dank voor al je hulp bij het uitstippelen van de reis! We zullen het er nog vaak over hebben. En wie weet gaan we nog eens terug.

Hartelijke groet,
Robert V. – Bussum

31 daagse autorondreis door Zuid Afrika en Swaziland

Hoi Leony,

We zijn weer terug in Holland na een heerlijke vakantie in het prachtige Zuid-Afrika. Bedankt voor de lekkere fles wijn, die in de huurauto zat!

We hebben op prachtige plekken geslapen, geweldig afwisselende natuur en veel dieren gezien. Het is een reis om nooit meer te vergeten. We zijn door alle mensen hartelijk ontvangen.

We hebben nog enkele tips: - de routebeschrijving is niet altijd even duidelijk. (de weg naar "le petite Provence in Salt Rock")

- De weg naar Hazyview is (veel) langer dan de tijdsindicatie van 4 uur.
- In Swaziland in Mlilwane is 3 nachten voor ons 1 te veel geweest. Er worden busladingen Nederlanders uitgeladen en dat is erg bizar. Om ons heen hoorden we alleen Nederlands terwijl we toch in het binnenland van Swaziland zijn.

Wij hebben een onvergetelijke mooie reis gehad, we zijn blij met jouw flexibiliteit en meedenken.
Heb je nog vragen?

Groetjes,
Angelique en Marcel
Lucas en Jacco S.
Utrecht

22 daagse Zuid Afrika auto rondreis

Hallo Leonie,

Terug uit Zuid Afrika.
Over alle adressen niets dan goeds.
Zouden een volgende keer in januari meer naar dekust gaan want het binnenland is dan erg warm.

Wij weten niet de individuele prijzen per kamer dus een beoordeling is niet eenvoudig maar,
Betreft warm contact met de huiseigenaren waren zeer goed : Clan Williams, Knysna, Franschhoek en Hermanus.

Betreft huis zwembad etc. : Wellington, Tulbagh en Franschhoek.
Hierbij willen wij de niet genoemden niet te veel te kort doen want alles was prima.

Nog dank voor de upgrading van de terugreis.
In het vliegtuig konden na hulp van stewardessen van plaats ruilen waardoor we toch naast elkaar konden slapen.

Met vriendelijke groet,
Leen K.
Rijsbergen

31 dagen Zuid Afrika en Namibie autorondreis

Hallo Leony,

Ondertussen zijn we weer thuis.
We hebben het ontzettend mooi gehad en veel gezien. Onze slaapplekken waren super. Goede service en mooie plekken.

Onvoorstelbaar dat zo’n mooi plekje voor het overnachten in die natuur te vinden was!
De overnachtingen in Halali, etosha pan, waren het minst. Gordijnen die eraan hingen, geen stoel voor kleren en hordeur die kapot was.

Bedankt voor alles en we zullen jullie zeker aanraden!

Groeten Gerald en Linda R.
Ommen

Camperreis door Namibië

Beste Leony,

Het is alweer een tijdje geleden dat we onze reis bij jullie boekten (september j.l.)
Het was een fantastische reis, al zijn we bijna verbrand in een bushfire.
Maar ach, dat hoort erbij.
Hier is dan het door ons toen beloofde reisverslagje (een deel eruit) met een paar foto's.
Nee, niet de Bobo-camper staat erop.
Maar ach, deze foto's horen nu eenmaal bij het verhaal...

Hartelijke groet, en de beste wensen voor het nieuwe jaar, en...
tot een volgende reis!

Dank voor alle goede voorbereiding en boekingen!

Henk de G./Ciske den H.

Het Lied van de Stilte

@En onlangs zong je me toe, en nu zing ik jou toe.
Het is een van de mooiste liedjes die ik ken.
Ik zal het ook zingen, straks, in de woestijn.

@Zal ik stil genoeg zijn? Nog even en ik zal het weten.

We waren even in het echte Afrika, niet bij de blanken maar in het oosten van Namibie, bij de kralen van de bosjesmannen, en het bos brandde nog 4 dagen, met af en toe angstaanjagend naderbijkomend geknetter, en enorme vonkenfonteinen in de nacht, en het gedreun van omvallende woudreuzen...maar we wilden ook nog zo graag de Khaudom bezoeken, het moeilijk toegankelijke en dus ongerepte wildgebied waar bijna nooit iemand kwam. Het lag nog iets verder, iets ten oosten van waar wij waren, aan de grens met Botswana, maar hoe deze diepe en smalle loszand paadjes te berijden, verscholen in het hoge gras? En dan was er nog het vuur...

Nee, we moesten om, eerst naar Tsumkwe (het lijkt een plaatsje, het zijn maar een paar boerderijen) om vandaaruit noordwaarts te gaan, in totaal zo'n 160 extra kms heen en terug.
Ik checkte de benzinemeter nadat ik de laatste brandstof uit de losse jerrycan had overgegoten. Het eerste betrouwbare station was 220 km terug, in Grootfontein, en dat zouden we van hieruit wel halen. Maar ook nog naar Khaudom?
Ook onze eetvoorraad was geslonken. Er was niets te krijgen, de aanvoerlijnen waren onderbroken. Ja, we zagen honger om ons heen, en we deelden de restanten oud en droog brood. Ik smeerde er pindakaas voor hun op en jam, en de San leken een beetje verbaasd. Totdat ze zagen dat we het zelf ook aten, net zo. Toen was het goed.

En toen kwam Arno langs, Arno die als eenzame blanke vaak bij de bosjesmannen is om ze te helpen, en zelfs ergens verderop een schooltje voor hun heeft gebouwd. Alleen, de door hem aangestelde Nederlandse onderwijzer lag al maanden zijn roes uit te slapen ergens in een stadje...lessen werden niet gegeven, de kinderen waren thuis.
Arno, type ruwe bolster blanke pit, stelde voor dat hij een dagje met ons op pad zou gaan, binnendoor naar Khaudom, met zijn pickup zou het wel lukken.

We vroegen hem om eetwaren, maar die had hij zelf nauwelijks nog. Benzine had hij nog wel.
Wij waren opgetogen vanwege deze onverwachte mogelijkheid.
We gingen op pad.

Het gesprek onderweg kwam moeizaam op gang.
Arno bleek een echte azijnpisser die alles wat ik zo ontspannen mogelijk uit mijn mouw schudde nors tegensprak.
Wat ik ook vertelde.
Ja, natuurlijk wist hij heel veel van de natuur, van de dieren, en de vogels vooral, maar toch.

Terwijl hij voortraasde over de kleinste paadjes bleef de sfeer stroef.
Het was niet relaxed, hoe ik mijn best ook deed om de sfeer losser te maken (pas veel later kreeg ik hem een beetje ontdooid. Zijn eerste glimlach).
Cis was blij dat ze achterin zat. Hoefde ze zich er niet zo mee bezig te houden en kon ze haar aandacht richten op de omgeving.
En ik dacht: laat maar gaan. Het is goed zo.

Want, er was genoeg te zien, en anders wees Arno er wel op (''kijk daar!, een .....(vul maar in).
Hij ging de waterplaatsen af, waarvan hij de bronnen en een beetje vrij maakte van aangestampte olifantenaarde. (''De regering doet er niets aan. Ik heb meer gereedschap in de auto dan de overheid in het hele magazijn'').

Toch zagen we niet zoveel dieren behalve olifanten, maar er zouden de zeldzame wilde honden zijn die Arno pas nog had gezien.
We zagen de enige kampeerplaats in het gebied, waar overigens niemand was.
Met waarschuwingsborden, dat wel, vanwege de leeuwen en ander groot wild dat daar zomaar langs kon komen.

En toen was het 3 uur in de middag, en stopte Arno bij een waterpoel.
Hij pakte een stoeltje uit de laadbak, adviseerde ons om hetzelfde te doen, en begon te lezen in de dikke pil over Afrika die hij had meegenomen.
We zouden er blijven tot de zon was ondergegaan.
Maar wat stond de zon nog hoog...Cis en ik keken elkaar aan.
Wat konden we doen? Ons vervelen? Had hij ons niet kunnen inseinen vantevoren, zodat ook wij een boek of zo hadden kunnen meenemen?

Ik zocht in mijn rugzak naar bruikbare dingetjes om de tijd mee door te komen, en ik vond daarin een paar geprinte tekstjes.
Ik las nog eens wat er was geschreven, en ik vroeg nog maar eens, nu aan Arno, wat er waar was van die de gemsbok die nooit dronk. Hij keek mij aan of ik gek was...

Ook had hij vaak gezien dat de bosjesmannen moederdier èn haar kind doodden -als ze maar genoeg honger hadden.
En toen vond ik een liedtekstje dat ik had meegenomen, en de melodie versmolt met de stilte.
En zo was er een lied, en was er een grote termietenheuvel waar ik op zat, en er was Cis verderop bij het water, en Arno bij de auto, Arno die in zijn boek las.

Drie uren waren om. Ze gingen voorbij als 30 minuten.
De duisternis viel want het was tijd geworden voor de nacht, en grote schaduwen maakten zich langzaam los van de bosrand aan de overkant van het meertje, en ze kwamen langzaam, zonder uitzondering met hoog opgeheven slurf, naar het water toe.
Het was een plechtig gezicht, als een pastorale.

Wij werden geroken en gescand en veilig bevonden.
Het tafereeltje van badende olifanten ontvouwde zich opnieuw, maar nu in de avondschemering.
En toen was het ineens tijd om te vertrekken.
Arno had heel veel haast.

Want het vuur laaide weer op.
We snelden met ongelooflijke vaart door hoog wijkend gras en opzij zagen we nog net de grote grijze schaduwen van moederolifanten met jonkies die nog een tijdje met ons mee renden.

We raasden en het gras zorgde voor hallucinaties, we zwiepten door te scherpe bochten, belandden soms van de weg af in de bush, en toch had het iets plechtigs.
Want we werden omzoomd door brandende toortsen.
Het waren de boomstompen langs het pad, op gelijke afstanden, alsof iemand dit zo voor ons had neergezet.

Later, bij de camper aangekomen, vroeg Cis:
''waarom zong je toch daarstraks, op die vlakte?
Waarom verstoorde je de stilte?''

Henk,
Nieuwegein

Back To Top